من که انتظاری از پاییز ندارم مارا همین بس ک چای دارچینمان تلخ باشد کلوچه های زنجبیلی مادر داغ بمانند بوی گس سیگار پدر بپیچد خرمالو ها زودتر برسند علیرضا آذر بخواند و تنها دغدغه پاییزی من زکام سمجم باشد:|

باکی نیس اگر دیگر ندارمت روزگارم هم بد نیست خواسته هایم همه محکومند به مرگ هنوز هم با آیینه ها رابطه پنهانی دارم ساعت ها آرام هم صحبتشان میشوم هنوز هم شیره شور چشمانم مشتاق ریزش اند نگران من نباش به نبودنت عادت کرده ام من جای خالی ات را با چیزی جز هیچ عوض نخواهم کرد حال هی آدم ها عاشقانه بگویند!!

هر شب [حقایق] را مرخص میکنم چشمانم را میبندم و خیره ب افسانه ها مینشینم لعنت به صبح لعنت ب چشمانی ک میگشایم لعنت ب حقایقی ک باز میگردند و لعنت ب افسانه ها ...

آره خب شاید بتونی با دروغات ی دنیای قشنـــــگ بسازی ولـــــــــــــــــــــــــــــــــــی بهت قــــــــــــــــــول میدم هیچوقت نمیتونی توش زندگی کنی... نذار دنیات پوچ تر از این بشه گل من...

پسره خوب دختری ک قبول نمیکنه با تو باشه اون دختری ک حاضر نیس روزای نابشو با تو تقسیم کنه اونی ک پیش خودش برا تو و امثالت جایی نداره هرزه نیست هرزه اون زنیه ک ی لاشی مث تو رو تربیت کرده انداخته تو خیابون تا انقدر راحت برا دختر مردم حرف در بیاری و با آبروش بازی کنی هرزه اونیه ک ب تو یاد داده هر وقت نت...

دیده ای آیینه ها خیانت کنند؟ من دیده ام آیینه اتاقم مدتهاست در مقابل چشمان من دختری با موی آشفته و رنگی پریده را در آغوش میکشد تا دهان باز میکنم شکایت کنم لبان چاک چاک دخترک از هم فاصله میگیرند من سکوت میکنم برای شنیدن اما انگار سکوتم واگیر دارد....

نذار دهنت بو سگ مرده بده گله من فهمیدن روزه ای کل شهر:|

آدما داغونم میکنن قرصا آرومم میکنن آدما خستم میکنن قرصا خابم میکنن آدما غمگینم میکنن قرصا شادم میکنن آدما تنهام میزارن قرصا بام میمونن

وقتی دورم پر شده از موش های پستی ک با مارهای شهرم تبانی کردن بم حق بدین هنوز از طاعون بترسم:/

تو تنها میراث منی و من تنها وارث من وصیت کرده ام تو را بعد از من ب تنها وارثم بسپارند...